Definitie

De term osteopathie is een samenvoeging van twee Griekse woorden, namelijk Osteo en Pathos.

Osteo = weefsels en Pathos = gevoel; vandaar dat het de osteopaat dan ook hoofdzakelijk gaat om het voelen, waarnemen van parasitaire bewegingsbeperkingen ter hoogte van al de verschillende lichaamsstructuren.

Kortweg zou men de osteopathie kunnen definiëren als de kunst het lichaam te onderzoeken en te behandelen via doelgerichte handelingen ter hoogte van de wervelkolom, de gewrichten, de viscera of ingewanden en de schedel.

Een gezond en goed functionerend lichaam is in staat zichzelf te onderhouden in zijn totaal evenwicht alsook zichzelf te corrigeren.

De osteopathie komt het dan ook maar ter hulp door het te ondersteunen en het terug naar dit optimaal evenwicht proberen te brengen. We geven als het ware terug de nodige energie voor deze autoregulatie.

In de osteopathie gaat het niet, zoals in de klassieke geneeskunde, om het behandelen van een symptoom of symptomen, maar om het zoeken naar de oorzaak ervan. Men probeert op te sporen waarom het lichaam in onevenwicht is en slecht functioneert, waarom er pijn en klachten zijn.

Meestal zijn ze het gevolg van een onevenwicht, van parasitaire spanningen ter hoogte van bepaalde structuren en belemmeren alzo een normaal fysiologisch functioneren.

In een osteopatische behandeling staat het opsporen en behandelen van deze spanningen dan ook centraal; er worden dus in feite geen klachten behandeld maar men gaat op zoek naar de oorzaak ervan.